|
|
Op de
Wensbron, een in de bloemrijke omgeving van de
Gondoletta gelegen bron waar met een muntje
tegelijk een wens en een donatie aan Wereldkinderen
gedaan kan worden, staat een erg mooi beeld dat
duidelijk de hand van Anton Pieck verraadt. Een
geschubde vis, met gewelfde vinnen draagt op zijn rug
een vreemd soort wezentje, en steekt fier de staart in
de lucht. Het staat hier sinds 1985, toen de bron op 21
mei koninklijk in gebruik genomen werd door prinses
Juliana. Samen met Anton Pieck wierp zij toen de eerste
munt in de put.Wie het in bronskleur uitgevoerde beeld
wat beter in ogenschouw neemt, ziet al snel wat vreemde
zaken. Want waarom zit er een metalen gaaswerkje in de
mond van dat wezentje? Waarom wijst hij met zijn vinger
naar de bek van de vis? En waarom heeft die vis
eigenlijk zo’n grote bek?
 |
 |
|
Efteling-kenners weten vaak het
antwoord wel op zulke vragen. We hebben
hier te maken met tastbare
Efteling-geschiedenis; een voormalige
Holle Bolle Gijs. En een hele
bijzondere, dat ook. Lang voor een
enclave van Inca, Maya en Chimu-cultuur
het huidige
Anderrijk kwam verrijken, en de
woeste bergrivier de
Piraña bevaarbaar werd verklaard
door de schoonzoon van Juliana, meester
Pieter van Vollenhoven, stond het beeld
op het grote plein bij de toenmalige
Kano- en Roeivijvers. Zonder vijvertje
om zich heen, maar op dezelfde sokkel.
Visje Gijs deed hier dienst als Holle
Bolle Gijs. De figuur op de rug van de
vis stotterde zenuwachtig
"Pa-p-p-p-papier hier!" en de vis sprak
vervolgens met een sinistere hijgerige
diepzeestem: "Dánk-je-wellll!". De
geluidsopname waarover het WWCW
beschikt, en die op deze pagina te
beluisteren is, is helaas van matige
kwaliteit.
Visje Gijs bediende de omgeving van de
Kano- en Roeivijvers als papierslikker
vanaf het einde van de jaren zestig tot
1982. Anton Pieck ontwierp hem
waarschijnlijk bewust heel anders dan de
familie Gijs die in het
Sprookjesbos en bij de Speeltuin hun
plek had gevonden; Visje Gijs was immers
bedoeld voor het veel meer parkachtige
deel van de Efteling, waar in die tijd
water, gras en bomen nog de
belangrijkste attractie vormden. Veel
meer dan de andere Gijzen is hij gewoon
een beeld, en geen karakter. Ton van de
Ven zou dit concept op deze locatie
hergebruiken in 1983. Van Anton Pieck is
een vergelijkbaar ontwerp bekend met
vier vissen, waarover onder “Nooit
gerealiseerde Gijzen” in deze rubriek
meer te lezen is.
 |
 |
 |
|
Hoewel de vis het papier slikte,
is de vreemde waterkabouter het
interessantst |
Net als de Boekanier heeft Visje
Gijs een (bescheiden)
stripcarriére, in Suske en
Wiske en de Efteling
Elfjes |
Visje Gijs op zijn oude stek,
een foto uit het
souvenirfotoboekje van 1972 |
Visje Gijs verdween in 1982 in het
depot toen de omgeving flink op de schop
ging voor de komst van de Piraña. Bij de
strakke, in terra-kleuren gehulde
vormgeving van het door Ton van de Ven
ontworpen tempelcomplex en -plein zou
hij beslist gedetoneerd hebben. Ton
begreep dit, en ontwierp als vervanger
Inca Gijs.
Ook een beeld, maar van een heel andere
orde. Waarschijnlijk is het aan de
bijzonder hoge kwaliteit van het
oorspronkelijke Pieck-ontwerp voor Visje
Gijs te danken dat een tweede leven
mogelijk was als decoratie op de
Wensbron. Het geluid van Visje Gijs is
helaas nooit op een muziekalbum van de
Efteling verschenen. Tot op heden is hij
de enige papierslikkende Gijs die
definitief buiten gebruik is gesteld.
Visje Gijs is net als
Boekanier
Gijs te vinden in de strip Suske en
Wiske – De Efteling-elfjes uit 1978. In
tegenstelling tot de zeeman uit het
Sprookjesbos heeft de vis echter geen
sprekende rol, maar doet slechts in één
plaatje dienst als pieckeriaans
decorstuk. |
 |
|
 |